تبلیغات
علمای شیعه

علمای شیعه
قالب وبلاگ

انّما یخشی الله من عباده العلماء

 عالم بی ‏نشان (آیت الله  میرزا جواد آقا تهرانی"قدس سره") 


سیمای معرفت

مرحوم آیت اللّه‏ میرزا جواد آقا تهرانی، انسانی وارسته، با کوهی از معرفت و دانش بود. اندام نحیف و قامت بلندش را گذر روزگار کمانی کرده بود. رخسار گیرایش راهاله‏ای از روحانیت فراگرفته و در چهره آرامش، وقار به خوبی نمایان بود. چشمانپرفروغش از پس ابروان سیاه وانبوهش چون آتش زبانه می‏کشید و نگاه نافذش، پیکانمحبتی آمیخته با هیبت و شکوه بر دل بیننده می‏نشاند. در سراسر عمرش لباس‏هایش به غایت ساده و همواره پاکیزه و تمیز بود.

ولادت

عالم مجاهد، فقیه پرهیزکار و عبد صالح خدا مرحوم آیت اللّه‏ میرزا جواد آقا تهرانی در سال 1283 هجری شمسی در خانواده‏ای اصیل و مذهبی در تهران به دنیا آمدپدر بزرگوارش مرحوم حاج محمد تقی و برادرش مرحوم حاج آقا رضا شاهپوری، هر دو ازتاجران پرهیزکار و مورد اعتماد بازاریان بودند. برادر بزرگوارش حاج آقا رضا به انتخاب مرحوم آیت اللّه‏ العظمی بروجردی، تا آخر عمر در سمت سرپرستی مسجد اعظم قمتلاشی مخلصانه و موفق داشت.

تحصیلات و هجرت

مرحوم میرزا جواد آقا تهرانی، برای فراگیری علوم دینی، از تهران راهی قم شد. ویپس از چند سال که مقدمات و بخشی از سطوح را در حوزه علمیه قم فرا گرفت، رهسپار نجف اشرف گردید. او در مدت اقامت دو ساله خود در نجف، از محضر استادانی همچون آیت اللّه‏ حاج شیخ مرتضی طالقانی، آیت اللّه‏ سید شهاب الدین مرعشی نجفی و آیت اللّه‏ حاج شیخ محمد تقی آملی بهره‏های علمی و اخلاقی فراوانی برد. او بر خلاف اینکه تصمیم داشت در نجف بماند و تحصیلاتش را ادامه دهد، با رسیدن نامه‏ای از مادر بزرگوارش که وی را به تهران فرا می‏خواند، به تهران بازگشت. ایشان تحصیل را واجب و اطاعت امر مادر را ضروری‏تر می‏دانس

ت.

بازگشت از نجف

میرزا جواد آقا تهرانی، بعد از اینکه به درخواست مادرش از نجف به تهران عزیمت کرد، رهسپار مشهد مقدس شد. وی پس از پایان تحصیل سطح در محضر مرحوم آیت اللّه‏ حاج شیخ هاشم قزوینی، در حوزه درس خارج فقه و اصول و معارف مرحوم آیت اللّه‏ العظمی غروی اصفهانی حاضر شد و نزدیک ده سال از محضر وی مبانی اصولی مرحوم آیت اللّه‏ میرزای نایینی، و فقه ومعارف اهل‏بیت علیهم‏السلام را فرا گرفت.

استادان

آیت‏اللّه‏ میرزا جوادآقا تهرانی، همواره در پی کسب دانش و معارف اهل بیتعلیهم‏السلام بود و از هیچ کوششی در این راه فروگذار نمی‏کرد. او از محضر بزرگانیچون آیت‏اللّه‏ سید شهاب‏الدین مرعشی نجفی، آیت‏اللّه‏ حاج شیخ مرتضی طالقانی، آیت اللّه‏ حاج شیخ محمد تقی آملی، آیت اللّه‏ حاج شیخ هاشم قزوینی و آیت اللّه‏ میرزا مهدی غروی اصفهانی استفاده کرد و از گوهر علم و کمالات آنها بهره جست. آیت‏اللّه‏ میرزا جواد آقا، از لحاظ مشی علمی و سلوک معنوی، بسیار تحت تأثیر آیت‏اللّه‏ میرزا مهدی غروی اصفهانی بود و یکی از ارکان مکتب او به شمار می‏آمد.پیرو مکتب استاد

مرحوم آیت اللّه‏ میرزا مهدی غروی اصفهانی، در حوزه علمیه مشهد از جمله استادانمیرزا جواد آقا بود و میرزا نیز مانند استاد خویش، به «مکتب تفکیک» یعنی تحصیل دردو حوزه معارف عقلی و الهی گرایش داشت. ایشان کاملاً از این مکتب تأثیر پذیرفته بود و بعد از رحلت استاد، مروج و مدرس این مکتب شد و راه استاد را پی گرفت. ایشان معتقد بودند که انسان برای رسیدن به حقیقت، به ناچار باید به معرفت خالص و ناب و وحیانی روی آورد. از این رو برای رسیدن بدین مقصود، چاره‏ای جز تفکیک و جداسازی میان معارف نیست تا از این راه از خطر انحراف مصون ماند. این مکتب با چنین روش وحی‏مدارانه، سعی در پرورش عقلی و فکری شاگردان خود دارد.

 بر کرسی تدریس

مرحوم آیت اللّه‏ میرزا جواد آقاتهرانی، پس از رسیدن به درجات عالی علوم متعارفحوزه و کسب کمالات معنوی و اخلاقی از محضر اساتید خویش، خود نیز به تدریس پرداختوی سعی می‏کرد موضوعاتی را برای تدریس انتخاب کند که مورد نیاز جامعه و به صلاح مسلمانان و طلاب باشد. او سالیان دراز به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت و معارف را بر اساس آموخته‏های مکتب استاد مرحومش، میرزای غروی تدریس می‏کرد. میرزا جوادآقا به درخواست طلاب، چند دوره به تدریس شرح منظومه سبزواری پرداخت. سپس بنا به اقتضای مصلحت، به تفسیر قرآن همت گماشت.

 فضیلت‏ها و کمالات اخلاقی

احترام به علما

آیت‏اللّه‏ میرزا جوادآقا تهرانی، در حین تدریس همیشه مراقب بود که به بزرگان علمی و دینی احترام بگذارد و اهانت به آنان را گناهی بزرگ می‏شمرد. ایشان شاگردانش را از تمسخر و بی‏احترامی به دیدگاه‏های علما باز می‏داشت و در این باره می‏فرمود: «شخصی کتاب وسیلة النجاة مرحوم آیت‏اللّه‏العظمی اصفهانی را از روی تمسخر و بی احترامی به کناری پرت کرد و در همان لحظه نعمت زبان از وی گرفته شد». میرزا جواد آقا همواره در نقد دیدگاه‏های دیگران برای پرهیز از پایین آمدن مقام آنها، نام فردی را به میان نمی‏آورد. هنگامی هم که نام یکی از علما را ناخواسته بر زبان می‏آورد، ابتدا وی را به بزرگی و عظمت علمی می‏ستایید، بعد در نهایت ادب وتواضع به نقد نظر او می‏پرداخت.

احترام به شاگردان

آیت اللّه‏ میرزا جواد آقا تهرانی، هم ردیف شاگرانش بر زمین می‏نشست و هیچ‏گاهبرای خود جای خاصی را در نظر نمی‏گرفت. او با فروتنی تمام بر روی دو زانو می‏نشست و بدون اینکه به جایی تکیه کند، با تبسّم آمیخته با ادب و احترام درس می‏داد. همین احترام به شاگردان و حفظ شخصیت آنها، موجب رونق درسش می‏شد. هنگامی که یکی از شاگردان پرسشی بی‏جا می‏کرد و موجب خنده دیگران می‏شد، برای اینکه او را از شرمندگی درآورد، سخن وی را به وجهی پسندیده تعبیر می‏کرد و آن‏گاه پاسخی شایسته بیان می‏فرمود. این چنین بود که حوزه درس مرحوم میرزا، حلقه انس و محبت گشته بود.

ساده زیستی

آیت اللّه‏ میرزا جواد آقا تهرانی، با وجود جایگاهی که داشت، ساده زندگی کرد و از مال دنیا هیچ نیندوخت. لباس‏هایش غالبا از پارچه‏های ارزان و حتی گاهی نامرغوب،ولی همواره تمیز و بدون پارگی بود. او در دوران سکونتش در مشهد، بیش از دوازده خانه عوض کرد که همه آنها استیجاری بود. آخرین منزل وی هم، خانه‏ای کوچک متعلّق به پسر بزرگش بود. اطرافیان فراوان از او می‏خواستند در منزل بزرگ‏تری زندگی کند، ولی آن مرحوم هرگز این سخنان را نپذیرفت. آنچه بعد از وفات از آن بزرگوار باقی ماند، تنها همان لباس‏های ساده و اندک او بود.

فروتنی

پیامبر اکرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله می‏فرماید: «هر که برای خدا فروتنی کند، خدا او را بلندی می‏دهد و هر که تکبر ورزد، خدا او را پست کند». میرزا جوادآقا تهرانی نیز،انسانی وارسته بود که با کوهی از معرفت، چنان فروتن زندگی کرد که نمی‏توان لقبی جز بنده صالح و شایسته به وی داد.

چه بلند است مقام میرزا که با وجود علم و کمالات بی‏شمار، هرگز اجازه نمی‏دادکسی دست او را ببوسد یا او را آیت اللّه‏ خطاب کند. یکی از روحانیون می‏گوید: روزیموفق به بوسیدن دست ایشان شدم و از اتاق بیرون رفتم و بازگشتم، میرزا فرمود: «چون تو دست مرا بوسیدی، من هم کفش‏های تو را بوسیدم». مرحوم میرزا جوادآقا هیچ‏گاه سخنان خود را در منزل به صورت امر و نهی بیان نمی‏کرد و با وجود کهولت سن، گاه در کنار حوض آب لباس‏های خود را می‏شست یا حیاط را جارو می‏کرد.

عشق به اهل بیت علیهم‏السلام

مرحوم آیت اللّه‏ میرزا جوادآقا تهرانی، بلبل بوستان اهل‏بیت علیهم‏السلام بود و با ندای گرم مسیحایی خویش، تشنگان و عاشقان اهل‏بیت علیهم‏السلام را سیراب می‏کردپرورشگاه و آموزشگاه مرتضوی در مشهد، شاهد عاشوراهایی است که او برای انبوه عزاداران عاشورا قرائت می‏کرد. او خاکساری را تا بدانجا رسانده بود که برای آرامش روح خود و اظهار ارادت به آستان سرور شهیدان و ترویج این فرهنگ در جامعه، در عاشورای حسینی مشک آب بر دوش می‏گرفت و سقای تشنه‏لبان می‏شد.

خدمات اجتماعی

با وجود اشتغالات علمی بسیار میرزا جوادآقا تهرانی، وی هرگز از توجه به مردم ومسئولیت‏های اجتماعی دور نماند. ایشان همواره به شاگردان و دوستان، رعایت تقوا و برآوردن نیاز مردم را یادآوری می‏کرد. نخستین خیریه درمانی درمشهد به نام درمانگاهخیریه بینوایان، با اشاره و کمک ایشان و جمعی از دوستان پزشک وی در سال 1334 تأسیس و راه‏اندازی شد. مرحوم میرزا که پرورده مکتب انسان‏ساز اسلام بود، هیچ‏گاه تنها به یک زمینه از دین و مذهب نمی‏پرداخت. او تکلیف الهی خود را افزون بر فراگیری علوم دینی، در حضور در جامعه می‏دانست. نخستین صندوق قرض‏الحسنه ایران در سال 1342، در مشهد با تأیید و همکاری این بزرگوار صورت گرفت. فروشگاه تعاونی و کتاب خانه این مؤسسه قرض‏الحسنه برای ارائه خدمات رفاهی و فرهنگی به مردم فعالیت چشم‏گیری دارد.

تألیفات

آیت‏اللّه‏ میرزا جواد آقا تهرانی، از چاپ هیچ‏کدام از آثار خود بهره مادی نبردآنچه در چاپ کتاب هزینه کرده بود، محاسبه و قیمت کتاب را بر اساس آن تعیین می‏کرد و برای خود هیچ بهره‏ای را منظور نمی‏فرمود. ایشان در آثار خود، نیاز و اقتضای زمان را در نظر می‏گرفت و در نوشتن، همواره تابع وظیفه دینی و مسئولیت شرعی و اجتماعی بود. آثار چاپ شده ایشان که برخی از آنها بارها به چاپ مجدد رسیده، بدین شرح است:آیین زندگی؛ میزان المطالب، کتابی دوجلدی در مباحث کلامی؛ بررسی در پیرامون اسلام در رد نظریات کسروی؛ فلسفه بشری و اسلامی که در رد کمونیسم و ماتریالیسم؛ و کتاب عارف وصوفی چه می‏گوید؛ بهایی چه می‏گوید.

حامی انقلاب

در طول مبارزات اسلامی ملت ایران بر ضد رژیم ستمشاهی، مرحوم میرزا جوادآقاتهرانی از پیشگامان نهضت بود. اطلاعیه‏های انقلابی او به همراه دیگر آیات عظام درمشهد و حضور پی‏گیر او در مراسم راهپیمایی و اعتراض‏ها و تحصن‏ها، از خاطرات فراموش نشدنی وی در روزهای انقلاب در مشهد است. او پس از پیروزی انقلاب اسلامی، همواره از بارزترین چهره‏های حامی انقلاب بود و چندین بار برای دیدن امام خمینی رحمه‏الله در فرصت‏های مختلف به تهران رفت. پشتیبانی‏های مکرر مرحوم میرزا از نظام جمهوری اسلامی در زمینه‏های مختلف و به ویژه حضور چند باره او در جبهه‏های جنگ، در آشکار ساختن حقانیت انقلاب سهم به‏سزایی داشت.

حضور در جبهه

میرزا جوادآقا تهرانی، در راستای پشتیبانی از نظام جمهوری اسلامی، در سال‏هایآخر زندگی و با همان قدّ خمیده و کمانی، چهار بار در جبهه نبرد حاضر شد و لباسبسیجی به تن کرد. ایشان روزی چهارده گلوله خمپاره به نام چهارده معصوم شلیک می‏کرد که کاملاً به هدف اصابت می‏کرد. خود مرحوم میرزا جوادآقا نقل کرده است: «روزی قرار شد خمپاره بزنم. مجبور شدند به علت خمیدگی پشتم، چهار پایه‏ای بیاورند و من روی آن قرار گرفتم و یک نفر هم از پشت دو گوش مرا گرفت و من گلوله را در لوله آن انداختم». آری، به جبهه رفتن بنده صالحی مانند آیت اللّه‏ تهرانی، صدها معنا داشت و چه بسیار، اشکالات واهی را جواب می‏داد و چه شک و تردیدها را برطرف می‏نمود و چه آثار خوبی برای رزمندگان به جا می‏گذاشت.

سعه صدر

سید بزرگواری یكی از كتاب‌های ایشان را كه تازه از چاپ خارج شده بود، مطالعه می‌كند و پس از مطالعه اشكال می‌گیرد و به آقا  ناسزا می‌گوید.

به آقا خبر می‌دهند، ایشان با سعه صدری كه داشتند هنگامی كه آن سید بزرگوار را می‌بینند می‌گویند:

 اگر شرعا اجازه داشتم، دست شما را می‌بوسیدم و سپس اضافه می‌كنند شنیده‌ام كه ناسزا گفته‌ای، این عمل شما از دو حال خارج نیست یا به حق است پس مرا بیدار كرده‌ای و آگاه به اشتباهم نموده‌ای. یا به ناحق است پس بهانه‌ای دست من داده‌ای كه وقتی فردای قیامت دست مرا گرفتند و خواستند به سوی جهنم ببرند به همین بهانه جدت مرا یاری كند.

عمل نمودن بر اساس مقتضیات زمان

  ایشان بر مبنای مقتضیات و نیاز زمان و احتیاج مردم، سخن می گفتند و مطلب می نوشتند؛ بیش از سی سال بود كه در حوزه علمیه مشهد مقدس، درس خارج برای طلاب می‌گفتند، ولی پس از مدتی درس را تعطیل كردند و شروع نمودند به تفسیر قرآن.

هنگامی كه سئوال شد، آقا چرا درس خارج را تعطیل كردید و شروع به تفسیر قرآن نمودید، فرموده بودند:

مصلحت اقتضاء می كند كه تفسیر شروع كنم .

 مقید بودند كه ببینند مردم به چه چیزی نیاز و احتیاج دارند، تا آن را برآورده نمایند؛ لذا درس خارج را ترك می‌كنند و تفسیر قرآن را آغاز می‌نمایند چون درس تفسیر عمومی بود و هر كس مایل بود می‌توانست شركت نماید؛ در درس اكثرا" تجار و كسبه و پزشكان و دانشجویان علوم جدیده و طلاب و روحانیون در سطوح مختلف شركت می جستند، و ایشان با بیانی شیوا و پر از طمأنینه از آیات قرآن سخن می گفتند.




طبقه بندی: زندگی نامه،
[ شنبه 24 تیر 1391 ] [ 01:00 ق.ظ ] [ ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

نویسندگان
نظر سنجی
از کدام مرجع، تقلید می کنید؟








آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب


علمای شیعه

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت

سایت مراجع تقلید

 آیت الله سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله جواد تبریزی (رحمة الله علیه)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله  سید صادق شیرازی (مد ظله العالی)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله لطف الله صافی (مد ظله العالی‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله ناصر مکارم شیرازی (مد ظله العالی‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله سید علی سیستانی (مد ظله العالی)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله وحید خراسانی (مد ظله العالی ‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله جوادی آملی (مد ظله العالی ‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آیت الله جعفر سبحانی (مد ظله العالی)

جهت دریافت كد لوگوی مراجع كلیك كنید

اهل بیت